Kâlû yâ eyyuhâ-l’azîzu inne lehu eben şeyḣan kebîran feḣuż ehadenâ mekânehus innâ nerâke mine-lmuhsinîne
Meal
Onlar: “Ey Azîz! Gerçekten onun çok yaşlı bir babası var, onu bizden çok sever, ayrılığına dayanamaz. Ne olur, onun yerine bizden birini alıkoy. Doğrusu biz seni, anlayışlı, iyiliksever biri olarak görüyoruz” dediler.
Kur'an Tefsiri
Korktukları başlarına gelen ekip, alıkonan kardeşlerinin ihtiyar, çok yaşlı bir babasının olduğunu, onu çok sevdiğini ve onsuz yapamayacağını anlatmaya çalıştılar. Onun yerine, kendilerinden istediğini ister rehin, ister köle olarak alıkoymasını istediler. “Doğrusu biz seni, anlayışlı, iyiliksever biri olarak görüyoruz” (Yûsuf 12/78) diyerek de, onu bu iyiliği yapmaya, hatırlarını kırmamaya ve kendilerine olan ihsanını tamamlamaya teşvik etmek istediler. Fakat Yûsuf (a.s.) bu konuda kararlıydı. Çünkü bütün plan Bünyamin’in alıkonması üzerine kuruluydu. Bu sebeple cezanın şahsiliği kaidesinden hareketle, suçlunun yerine bir başkasının cezalandırılmasının haksızlık olacağını ve böyle bir şey yapmaktan Allah’a sığındığını söyledi.
Böylece Yûsuf (a.s.), kesin hükmünü belirterek tartışmaya son noktayı koyunca kardeşleri kendi aralarında şöyle bir müzakerede bulundular:
Muhtasar Tefsir
Yusuf`un kardeşleri şöyle dediler: Ey Aziz! Şüphesiz ki onu çok seven yaşlı bir babası var. Onun yerine bizden birini alıkoy. Bize ve diğer insanlara olan muamelelerden ötürü, biz seni iyilik edenlerden görmekteyiz. Bize bu hususta bir iyilik et.