Kul yevme-lfethi lâ yenfe’u-lleżîne keferû îmânuhum velâ hum yunzarûne
Meal
De ki: “O fetih günü gelince, artık inkâra saplanmış olanlara mahşerde ikrar ettikleri imanları bir fayda vermeyecek ve onlara hatalarını telâfi için bir fırsat da tanınmayacak.”
Kur'an Tefsiri
“Fetih”ten maksat, kesin karar verilip mü’minlerle kâfirlerin arasının tam olarak açıldığı, inkârcılarla sâlihlerin birbirinden ayrıldığı kıyâmet günüdür. O gün geldiğinde artık iş bitmiş olacak, orada inandım demek veya pişman olmak kâfirlere bir fayda sağlamayacak; yanlışlarını telâfi etmek, tevbe ve özür dilemek için onlara herhangi bir mühlet de verilmeyecektir. O halde en doğrusu, henüz o va‘dedilen gün gelmeden önce sabırsızlık göstermeyip huzursuzluk duymadan fırsatları iyi değerlendirmek, hal ve hareketlerimizi düzeltmektir. Zira gerçeğin tüm netliği ile ortaya çıkacağı o gün mutlaka gelecektir. İmanlısıyla, imansızıyla herkes o güne doğru akıp gitmekte, tabii olarak herkes onun vukuunu bekleyip durmaktadır.
İnkârcıları bir müddet kendi hallerine bırakması emriyle sona eren Secde sûresini, Allah’tan korkup kâfir ve münafıkların arzularına uymama, sadece Allah’tan gelen vahye tâbi olarak Allah’a dayanıp güvenme emriyle başlayan Ahzab sûresi takip etmektedir:Muhtasar Tefsir
-Ey Resul!- Onlara de ki: "Bu vaat kıyamet günüdür. O gün kulların arasının ayrıldığı gündür. Dünyada Allah`a iman etmeyip küfredenlerin kıyameti gördükten sonra iman etmeleri kendilerine fayda vermez. Rablerine tövbe edip, O`na dönmeleri için kendilerine mühlet verilmez."