Enbiyâ Sûresi 12. Âyet
فَلَمَّٓا اَحَسُّوا بَأْسَنَٓا اِذَا هُمْ مِنْهَا يَرْكُضُونَۜ ١٢
Felemmâ ehassû be/senâ iżâ hum minhâ yerkudûne
Onlar bizim baskınımızı hissettiklerinde, oradan kaçmağa koyuluyorlardı.
Azabımızı hissettiklerinde bir de bakarsın ki oralardan (azap bölgesinden) kaçıyorlar!
Azabımızı hissettiler mi hemen kaçmaya başlıyorlardı ondan.
felemma ehassu be'sena iza hüm minha yerküdun
felemmâ eḥassû be'senâ iẕâ hüm minhâ yerküḍûn.
Fe lemma ehassu be’sena iza hum minha yerkudun.
Onlar əzabımızı (onları məhv edəcəyimizi) hiss edən kimi dərhal oradan (öz yurdlarından) qaçmağa üz qoydular.
Onlar əzabımızı hiss edən kimi dərhal oradan qaçmağa başladılar.
Сонда, қашан олар Біздің азабымызды сезген кезде, одан тұрған жерлерінен қаша бастады
Сонда олар азабьмызды сезген сәтте, ол жерден қаша бастады
Sonda olar azabmızdı sezgen sätte, ol jerden qaşa bastadı
Бизнинг азобимизни ҳис қилганларида эса, бирдан у ердан қочишга бошларлар.
12. Бас, қачонки улар (яъни, ҳалок қилинган кимсалар ҳалокатлари олдида) Бизнинг азобимиз (тушишини) сезиб қолишгач, баногоҳ у жойдан қочиб қолурлар.
Чун азоби моро ҳис мекарданд, ба ногоҳ аз он ҷо мегурехтанд.
And when its inhabitants perceived Our punishment, at once they fled from it.
Muhtasar Tefsir
Helak olanlar onları köklerinden söküp, yok eden azabımızı görünce, korku içinde yaşadıkları şehirlerinden hızlıca kaçıyorlardı.
Geniş tefsiri okuOsmânî (Medine) yazımıyla göster
فَلَمَّآ أَحَسُّوا۟ بَأْسَنَآ إِذَا هُم مِّنْهَا يَرْكُضُونَ