عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ ١
Нима ҳақида сўрашади?
1. (Мушриклар) бир-бирларидан нима ҳақида сўрашмоқдалар?!
عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ ١
Нима ҳақида сўрашади?
1. (Мушриклар) бир-бирларидан нима ҳақида сўрашмоқдалар?!
عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلْعَظِيمِ ٢
Улкан, муҳим хабар ҳақида (сўрашади).
2. Улуғ хабар ҳақида
ٱلَّذِى هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ ٣
Шундай хабарки, у(мушрик)лар) унинг ҳақида ихтилоф қиларлар.
3. Улар ўзлари ихтилоф қилгувчи бўлган (улуғ хабар ҳакқда яъни, қайта тирилиш тўғрисида савол-жавоб қилмоқдалар)!
كَلَّا سَيَعْلَمُونَ ٤
Йўқ! Улар тезда биларлар!
4. Йўқ (уларнинг гумонлари беҳудадир)! Улар яқинда (бу хабарнинг ҳақ эканини) билиб олажаклар!
ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ ٥
Яна йўқ! Улар тезда биларлар!
5. Яна бир бор йўқ! Улар яқинда билиб олажаклар!
أَلَمْ نَجْعَلِ ٱلْأَرْضَ مِهَٰدًا ٦
Ерни тўшаб қўймадикми?
6. Биз Ерни (барча жонзотлар маскан тутиб яшашлари учун) бир тўшак,
وَٱلْجِبَالَ أَوْتَادًا ٧
Ва тоғларни қозиқ (қилиб қўймадикми?).
7. тоғларни эса (ўша Ерни тутиб тургувчи) қозиқлар қилиб қўймадикми?!
وَخَلَقْنَٰكُمْ أَزْوَٰجًا ٨
Ва сизларни жуфт қилиб яратдик.
8. Биз сизларни жуфт-жуфт қилиб яратдик.
وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًا ٩
Ва уйқуларингизни роҳат қилиб қўйдик.
9. Уйқуларингизни (баданларингиз ва асабларингиз учун) ором қилдик.
وَجَعَلْنَا ٱلَّيْلَ لِبَاسًا ١٠
Ва кечасини либос қилиб қўйдик.
10. Кечани (ўз қоронғуси билан барча нарсани яшириб турадиган) либос қилдик.
وَجَعَلْنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشًا ١١
Ва кундузни тириклик қилдик.
11. Кундузни эса тирикчилик (учун белгиланган вақт) қилдик.
وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًا ١٢
Тепаларнгизга етти мустаҳкам (осмон)ни бино қилдик.
12. Устларингизда етти (қават) пишиқ-мустаҳкам (осмонни) бино қилдик.
وَجَعَلْنَا سِرَاجًا وَهَّاجًا ١٣
Ва шуъла таратувчи чироқ ҳам қилдик.
13. Ва доимо чарақлаб тургувчи чироқни (яъни, қуёшни пайдо) қилдик.
وَأَنزَلْنَا مِنَ ٱلْمُعْصِرَٰتِ مَآءً ثَجَّاجًا ١٤
Ва сиқилган(булут)лардан оқувчи сувлар туширдик.
14. Яна Биз ўзидан ёмғирни сиқиб чиқаргувчи (булут)лардан мўл-кўл сув-ёмғир ёғдирдик.
لِّنُخْرِجَ بِهِۦ حَبًّا وَنَبَاتًا ١٥
У(сув) билан дон ва наботот чиқаришимиз учун.
15. Ўша (ёмғир) ёрдамида дон ва набототни
وَجَنَّٰتٍ أَلْفَافًا ١٦
Ва дарахтлари бир-бирига киришган бўстонлар.
16. ҳамда (қалинлигидан дарахтлари) бир-бирига чирмашиб кетган боғларни ундириб чиқариш учун (мўл-кўл ёмғир ёғдирдик).
إِنَّ يَوْمَ ٱلْفَصْلِ كَانَ مِيقَٰتًا ١٧
Албатта, ажрим куни вақти белгиланган эди.
17. Албатта (ҳақ билан ботил, яхши билан ёмон) ажратиладиган Кун (ҳисоб-китоб учун) белгиланган вақт бўлди.
يَوْمَ يُنفَخُ فِى ٱلصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًا ١٨
У кунда сурга пуфланур ва сизлар тўп-тўп бўлиб келурсизлар.
18. У Кунда Сур чалинур, бас, сизлар тўп-тўп бўлиб (маҳшаргоҳга) келурсизлар!
وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتْ أَبْوَٰبًا ١٩
Осмон ёрилиб, эшик-эшиклар очилур.
19. Осмон ҳам очилиб, (фаришталар тушиб келадиган) эшикларга айланиб қолди!
وَسُيِّرَتِ ٱلْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا ٢٠
Тоғлар ўрнидан кўчирилиб, саробга айланур.
20. Тоғлар ҳам (жойларидан) жилдирилиб, (осмонда учиб юрган) саробга айланиб қолди!
إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًا ٢١
Албатта, жаҳаннам пойлаб турувчи эди.
21. Албатта жаҳаннам (ўзига қулаб тушадиган кофирларга) кўз тутиб тургувчи бўлди.
لِّلطَّٰغِينَ مَـَٔابًا ٢٢
Туғёнга кетганларга қайтар жойдир.
22. Туғёнга тушгувчиларнинг борар жойлари бўлган (жаҳаннам кўз тутиб тургувчи бўлди).
لَّٰبِثِينَ فِيهَآ أَحْقَابًا ٢٣
Улар унда замонлар бўйи қолувчилардир.
23. Улар у жойда узоқ замонлар (яъни, абадул-абад) қолгувчидирлар!
لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًا وَلَا شَرَابًا ٢٤
Улар унда совуқни ҳам, шаробни ҳам татий олмаслар.
24. Улар у жойда (жаҳаннам ўтидан ором берадиган) бирон салқинни ва бирон ичимликни топмаслар!
إِلَّا حَمِيمًا وَغَسَّاقًا ٢٥
Магар қайноқ сув ва йирингни (татирлар).
25. Фақат қайноқ сув ва йирингнигина (тотурлар)!
جَزَآءً وِفَاقًا ٢٦
Мувофиқ жазо ўлароқ.
26. (Мана шу уларнинг қилмишларига) яраша жазодир!
إِنَّهُمْ كَانُوا۟ لَا يَرْجُونَ حِسَابًا ٢٧
Чунки улар ҳисоб-китоб бўлишига ишонмасдилар.
27. Чунки улар (Қиёмат Кунидаги) ҳисоб-китобдан умидсиз бўлган кимсалардир.
وَكَذَّبُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا كِذَّابًا ٢٨
Ва Бизнинг оятлариимизни ёлғон дейишган эди, ёлғон!.
28. Улар бизнинг оятларимизни бутунлай ёлғон дер эдилар!
وَكُلَّ شَىْءٍ أَحْصَيْنَٰهُ كِتَٰبًا ٢٩
Биз барча нарсани китобга жамлаб қўйганмиз.
29. Ҳолбуки, Биз барча нарсани ҳисоб-китоб қилиб, ёзиб қўйгандирмиз!
فَذُوقُوا۟ فَلَن نَّزِيدَكُمْ إِلَّا عَذَابًا ٣٠
Бас, татиб кўринглар, сизларга азобдан бошқа ҳеч нарсани зиёда қилмасмиз.
30. Бас, (эй кофирлар, Бизнинг азобимизни) тотиб кўринглар! Энди Биз сизларга фақат азобнигина зиёда қилурмиз!
إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا ٣١
Албатта, тақводорларга ютуқ бордир:
31. Албатта тақводор зотлар учун (жаннатда) нажот манзили бордир.
حَدَآئِقَ وَأَعْنَٰبًا ٣٢
Боғ-роғлар, узумзорлар бордир.
32. Яна боғлар ва узумзорлар.
وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًا ٣٣
Ва янги бўйи етган бир хил ёшдаги қизлар бордир.
33. (Ёш ва ҳуснда) тенгдош хушқад (ҳур)лар.
وَكَأْسًا دِهَاقًا ٣٤
Ва тўлдирилган қадаҳлар бордир.
34. Ва (шароб билан) тўла майкосалар бордир.
لَّا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا كِذَّٰبًا ٣٥
У ерда бекорчи гапларни ҳам, ёлғон гапларни ҳам эшитмаслар.
35. Улар у жойда бирон беҳуда ва ёлғон сўз эшитмаслар.
جَزَآءً مِّن رَّبِّكَ عَطَآءً حِسَابًا ٣٦
Роббингдан мукофот, совға ҳисобидандир.
36. (Бу) Парвардигорингиз томонидан (берилган) мукофот, етарли марҳаматдир.
رَّبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ٱلرَّحْمَٰنِ ۖ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًا ٣٧
У осмонлар, ер ва уларнинг орасидаги барча нарсаларнинг Роббиси, Роҳмандир, Унинг ҳузурида ҳеч ким хитоб қилишга қодир бўлмас.
37. Осмонлар ва Ернинг ҳамда уларнинг ўртасидаги бор нарсаларнинг Парвардигори бўлмиш Меҳрибон Зот томонидан (берилган мукофот, етарли марҳаматдир). Улар (инсонлар) У зотдан (Аллоҳдан) қўрқиб бирон сўз айтишга қодир бўлмаслар.
يَوْمَ يَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلْمَلَٰٓئِكَةُ صَفًّا ۖ لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحْمَٰنُ وَقَالَ صَوَابًا ٣٨
Ўша кунда Руҳ ва фаришталар саф бўлиб турадир. Роҳман изн берганлар ва тўғри сўзлаганлардан ўзгалар гапира олмаслар.
38. Руҳ (Жаброил) ва (барча) фаришталар саф тортиб турадиган Кунда улар сўзлай олмаслар, фақат У Меҳрибон зот изн берган кишигина (сўзлар) ва (фақат) рост сўзни айтур.
ذَٰلِكَ ٱلْيَوْمُ ٱلْحَقُّ ۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ مَـَٔابًا ٣٩
У ҳақ кундир. Ким хоҳласа, ўз Роббисига қайтар йўл оладир.
39. Бу ҳаққи-рост Кундир. Бас, ким хоҳласа, ўз Парвардигори томон қайтадиган йўлни тутур.
إِنَّآ أَنذَرْنَٰكُمْ عَذَابًا قَرِيبًا يَوْمَ يَنظُرُ ٱلْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلْكَافِرُ يَٰلَيْتَنِى كُنتُ تُرَٰبًۢا ٤٠
Албатта, Биз сизларни яқин келажакдаги азобдан қўрқитдик. У кунда, ҳар киши (қўли) тақдим қилган нарсага назар соладир. Ва кофир «кошки тупроқ бўлиб кетсам», –дейдир.
40. (Эй Макка кофирлари), дарҳақиқат, Биз сизларни яқин(да воқеъ бўладиган) азобдан огоҳлантирдик. У Кунда (ҳар бир) киши ўзи қилиб ўтган нарсани (яъни, барча яхши-ёмон амалларини) кўрур ва кофир кимса: «Эҳ, кошки эди (қайтадан) тупроққа айланиб кетсам(-у муҳаққақ бошимга тушадиган азобдан қутулсам)», деб қолур.