وَٱلشَّمْسِ وَضُحَىٰهَا ١
Қуёш билан ва унинг зиёси билан қасам.
1. Қуёш ва унинг ёғдусига қасам.
وَٱلشَّمْسِ وَضُحَىٰهَا ١
Қуёш билан ва унинг зиёси билан қасам.
1. Қуёш ва унинг ёғдусига қасам.
وَٱلْقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا ٢
Унинг ортидан келадиган Ой билан қасам.
2. У (қуёш)нинг ортидан келган ойга қасам.
وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا ٣
Ва у(қуёш)ни равшан кўрсатган наҳор билан қасам.
3. У (қуёшни оламга) ошкор қилган кундузга қасам.
وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰهَا ٤
Ва у(қуёш)ни қоплаган тун билан қасам.
4. У (қуёшни ўз зулмати билан) ўраб-яширган кечага қасам.
وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا ٥
Ва осмон билан ва унинг бино қилиниши билан қасам.
5. Осмонга ва уни бино қилган Зотга қасам.
وَٱلْأَرْضِ وَمَا طَحَىٰهَا ٦
Ва ер билан ва унинг тўшалиши билан қасам.
6. Ерга ва уни ёйиб-текис қилиб қўйган Зотга қасам.
وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّىٰهَا ٧
Ва нафс билан ва унинг бекам-кўст қилиб яратилиши билан қасам.
7. Жонга ва уни расо қилиб-яратган,
فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَىٰهَا ٨
Бас, у(нафс)га фужурини ва тақвосини билдирди.
8. Унга фисқ-фужурини ҳам, тақвосини ҳам илҳом қилиб-ўргатиб қўйган Зотга қасамки,
قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّىٰهَا ٩
Батаҳқиқ, ким у(нафс)ни покласа, ютуққа эришади.
9. Дарҳақиқат, уни (яъни, ўз нафсини-жонини иймон ва тақво билан) поклаган киши нажот топди.
وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا ١٠
Ва батаҳқиқ, ким у(нафс)ни кирласа, ноумид бўлади.
10. Ва у (жонни фисқ-фужур билан) кўмиб хорлаган кимса номурод бўлди.
كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَىٰهَآ ١١
Самуд қавми ўз туғёни ила ( Пай ғамбарини) ёлғонга чиқарди.
11. Самуд (қабиласи) ҳаддан ошганлари сабабли (ўз пайғамбарларини) ёлғончи қилишди.
إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشْقَىٰهَا ١٢
Вақтики, (ундаги) энг бадбахт шахс шошилиб турди.
12. Эсланг, уларнинг энг бадбахтлари (туяни сўйиш учун) қўзғалганларида,
فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقْيَٰهَا ١٣
Бас, уларга Аллоҳнинг Расули «Аллоҳнинг туясига ва унинг сувига тегманглар», деди.
13. Аллоҳнинг пайғамбари (Солиҳ алайҳиссалом) уларга: «Аллоҳнинг туяси(ни сўйиб юбориш)дан ва уни суғориш(га тўсиқ бўлиш)дан сақланинглар!», деди.
فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمْ فَسَوَّىٰهَا ١٤
Бас, уни ёлғончига чиқаришди ва ул(туяни) сўйишди.
14. Бас, улар (Пайғамбарни) ёлғончи қилишиб, у (туя)ни сўйиб юборган эдилар, Парвардигорлари ўзларининг гуноҳлари сабабли устларига қирғин юбориб, уни (қирғинни барчаларига) баробар қилди.
وَلَا يَخَافُ عُقْبَٰهَا ١٥
Ва У зот бу ишнинг оқибатидан қўрқмайди.
15. (Зотан, Аллоҳ таоло бу ишининг) оқибатидан қўрқмас!