لَآ أُقْسِمُ بِيَوْمِ ٱلْقِيَٰمَةِ ١
Қиёмат куни билан қасам.
1. Мен Қиёмат Кунига қасам ичурман.
لَآ أُقْسِمُ بِيَوْمِ ٱلْقِيَٰمَةِ ١
Қиёмат куни билан қасам.
1. Мен Қиёмат Кунига қасам ичурман.
وَلَآ أُقْسِمُ بِٱلنَّفْسِ ٱللَّوَّامَةِ ٢
Ва маломатчи нафс билан қасам.
2. Ва Мен маломатгўй нафсга қасам ичурманки, (ҳеч шак-шубҳасиз, қайта тирилиб, ҳисоб-китоб қилинурсизлар)!
أَيَحْسَبُ ٱلْإِنسَٰنُ أَلَّن نَّجْمَعَ عِظَامَهُۥ ٣
(Кофир) Инсон Бизни, унинг суякларини жамлай олмас, деб ўйларми?
3. Инсон Бизни унинг (чириб, тупроққа айланиб кетган) суякларини ҳаргиз тўплай олмас, деб гумон қилурми?!
بَلَىٰ قَٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّىَ بَنَانَهُۥ ٤
Ҳа, Биз унинг бармоқ учларини ҳам асл ҳолига келтиришга қодирмиз.
4. Йўқ, Биз унинг бармоқларини (ҳам) тиклаб жойига келтиришга қодир бўлган Зотдирмиз!
بَلْ يُرِيدُ ٱلْإِنسَٰنُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُۥ ٥
Балки инсон келажакда фисқу фужур қилишни хоҳлайдир.
5. Балки инсон олдинда (келгуси ҳаётида ҳам) фисқ-фужур (гуноҳ амалларни) қилмоқни истаб:
يَسْـَٔلُ أَيَّانَ يَوْمُ ٱلْقِيَٰمَةِ ٦
У: «Қиёмат куни қачон?» деб сўрайдир.
«Қиёмат Куни қачон ўзи?», деб сўрар?!
فَإِذَا بَرِقَ ٱلْبَصَرُ ٧
Қачонки кўз даҳшатда лол қолса.
7. Бас, (кўрган даҳшатларидан) кўз қамашиб,
وَخَسَفَ ٱلْقَمَرُ ٨
Ва ой тутилса.
8. (осмондаги) ой ҳам тутилган ҳолда
وَجُمِعَ ٱلشَّمْسُ وَٱلْقَمَرُ ٩
Ва қуёш билан ой жамланса.
9. қуёш ва ой бирлаштирилган вақтда,
يَقُولُ ٱلْإِنسَٰنُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ ٱلْمَفَرُّ ١٠
Ўшал кунда инсон, қочар жой қайда? деб қолар.
10. — ана ўша Кунда у инсон «(у бало-офатлардан) қаерга қочиб-қутулиш мумкин?», деб қолур!
كَلَّا لَا وَزَرَ ١١
Йўқ! Қочадиган жой йўқ!
11. Йўқ! (Эй инсон, Аллоҳнинг азобидан қочиб қутуладиган) бирон бошпана йўқдир!
إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ ٱلْمُسْتَقَرُّ ١٢
У кунда истиқрор фақат Роббинг ҳузурида бўлар.
12. У Кунда ёлғиз Парвардигоринг (ҳукм қилган жой)га қарор топишгина бордир!
يُنَبَّؤُا۟ ٱلْإِنسَٰنُ يَوْمَئِذٍۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ ١٣
У кунда инсонга аввалу охир қилганининг хабари берилар.
13. У Кунда инсонга (ҳаёти-дунёдалик чоғида) қилиб ўтган ва (ўзидан кейин) қолдирган (барча) нарсаларнинг (яъни, яхши-ёмон амалларнинг) хабари берилур.
بَلِ ٱلْإِنسَٰنُ عَلَىٰ نَفْسِهِۦ بَصِيرَةٌ ١٤
Ҳа, инсон ўз нафсига қарши ўзи шоҳиддир.
14. Балки (У Кунда) инсон(нинг барча аъзолари) ўзининг зиёнига гувоҳлик бергувчидир!
وَلَوْ أَلْقَىٰ مَعَاذِيرَهُۥ ١٥
Гарчи узр-маъзурларини тўкиб соладир.
15. Гарчи ўз узр-баҳоналарини (ўртага) ташласа — келтирса-да, (унинг барча аъзолари ўзининг зиёнига гувоҳлик бергувчидир!)
لَا تُحَرِّكْ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِۦٓ ١٦
Сен шошилиб, у(Қуръон) билан, тилингни қимирлатма.
16. (Эй Муҳаммад алайҳис-салоту вас-салом, Қуръонни) тезроқ (ёдлаб) олиш учун тилингизни у билан қимирлатмай-пичирламай қўя қолинг.
إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُۥ وَقُرْءَانَهُۥ ١٧
Албатта, уни жамлаш ва ўқиб бериш Бизнинг зиммамиздадир.
17. Зеро, уни (сизнинг дилингизда) жамлаш ҳам, (тилингизда) қироат қилдириш ҳам Бизнинг зиммамиздадир.
فَإِذَا قَرَأْنَٰهُ فَٱتَّبِعْ قُرْءَانَهُۥ ١٨
Бас, Биз уни ўқисак, қироатига зеҳн солиб тур.
18. Бас, қачон Биз (яъни, Жаброил фаришта) уни (яъни, ҳар бир ваҳийни) ўқиб битганимиздан сўнггина сиз ҳам уни ўқишга эргашинг!
ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُۥ ١٩
Сўнгра уни баён қилиб бериш ҳам Бизнинг зиммамиздадир.
19. Сўнгра уни — Қуръонни баён қилиб бериш ҳам албатта Бизнинг зиммамиздадир.
كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ ٱلْعَاجِلَةَ ٢٠
Йўқ! Балки сизлар шошар дунёни яхши кўрасизлар.
20. Йўқ, (эй Макка мушриклари, сизлар гумон қилгандек қайта тирилиш ва ҳисоб-китоб йўқ нарсалар эмасдир)! Балки сизлар нақд (дунё)ни яхши кўрурсизлар.
وَتَذَرُونَ ٱلْءَاخِرَةَ ٢١
Ва охиратни тарк этасизлар.
21. Охират (Куни)ни эса тарк қилурсизлар (яъни, Охират учун амал қилмайсизлар)!
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَّاضِرَةٌ ٢٢
У кунда бор чиройли юзлар.
22. У Кунда (мўминларнинг) юзлари яшнаб,
إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٌ ٢٣
Роббисига назар солувчилар.
23. Парвардигорларига боқиб тургувчидир!
وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍۭ بَاسِرَةٌ ٢٤
Ва у кунда бор тиришиб-буришган юзлар.
24. Ва у Кунда (кофирларнинг) юзлари буришиб,
تَظُنُّ أَن يُفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌ ٢٥
Ўзига умуртқасин синдирар иш бўлишига ишонар.
25. ўзларига албатта белни синдиргувчи (бирон бало) қилинишини ўйлаб-кутиб қолур!
كَلَّآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِىَ ٢٦
Йўқ! жон ҳалқумга келганда.
26. Дарҳақиқат, (жон) ҳалқумга етган,
وَقِيلَ مَنْ ۜ رَاقٍ ٢٧
Ва, қутқарувчи ким? деганда.
27. (вафот қилаётган кимсанинг атрофидагилар томонидан): «Дам солиб-ўқиб қўйгувчи бирон киши борми?», деб қолинган,
وَظَنَّ أَنَّهُ ٱلْفِرَاقُ ٢٨
Ва, албатта, у фироқлигин билганда.
28. (жон таслим қилаётган кимсанинг) ўзи (бу ҳолатнинг ҳаёти-дунёдан) ажралиш эканини англаган,
وَٱلْتَفَّتِ ٱلسَّاقُ بِٱلسَّاقِ ٢٩
Ва болдирлар бир-бирига алмашганда.
29. ва (жон бериш қийинлигидан) оёқ оёққа чалмашиб қолган бир вақтда,
إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ ٱلْمَسَاقُ ٣٠
У кунда ҳайдаб борар жой фақат Роббинггадир.
30. — ана ўша кунда ёлғиз Парвардигорингиз (ҳузури)га ҳайдалиш бордир!
فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ ٣١
Бас, у тасдиқламади ва намоз ўқимади.
31. На (Қуръон ва пайғамбарни) тасдиқ этди ва на намоз ўқиди!
وَلَٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ٣٢
Ва лекин ёлғонга чиқарди ва юз ўгирди.
32. Балки у (Қуръонни) ёлғон деди ва (иймондан) юз ўгирди!
ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰٓ أَهْلِهِۦ يَتَمَطَّىٰٓ ٣٣
Сўнг ўз аҳлига керилиб борди.
33. Сўнгра (мана шу қилмишларидан уялиш ўрнига) гердайганича ўз аҳли томон кетди!
أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰ ٣٤
Ҳолингга вой бўлсин сенинг, вой бўлсин!
34. (Эй кўрнамак инсон), ўлим бўлсин сенга, ўлим!
ثُمَّ أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰٓ ٣٥
Яна ҳолингга вой бўлсин сенинг, вой бўлсин!
35. Сўнгра яна ўлим бўлсин сенга, ўлим!
أَيَحْسَبُ ٱلْإِنسَٰنُ أَن يُتْرَكَ سُدًى ٣٦
Инсон беҳуда тарк қилинишнинг ҳисобини қилурми?
36. Инсон ўзини (бу дунёда дину иймонга буюрилмасдан, Охиратда эса қайта тирилиб ҳисоб-китоб қилинмасдан) бекор ташлаб қўйилишини ўйларми (тамаъ қилурми)?!
أَلَمْ يَكُ نُطْفَةً مِّن مَّنِىٍّ يُمْنَىٰ ٣٧
У манийдан оққан нутфа бўлмаганмиди?
37. Ахир у (бачадонга) тўкиладиган манийдан бир (ҳақир) нутфа эмасмиди?!
ثُمَّ كَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ ٣٨
Сўнг алақа бўлди. Бас бекаму-кўст этиб яратди.
38. Сўнгра лахта қон бўлди. Бас, (Аллоҳ уни) яратиб, расо (инсон) қилди.
فَجَعَلَ مِنْهُ ٱلزَّوْجَيْنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰٓ ٣٩
Бас ундан жуфтни–эркак ва аёлни яратди.
39. Сўнг ундан эркак ва аёл жуфтларини (пайдо) қилди.
أَلَيْسَ ذَٰلِكَ بِقَٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يُحْۦِىَ ٱلْمَوْتَىٰ ٤٠
Шундай зот ўликларни тирилтиришга қодир эмасми?!
40. Ана шу (Аллоҳ) ўликларни тирилтиришга қодир эмасми?! (Албатта Аллоҳ бунга қодирдир)!