وَٱلضُّحَىٰ ١
And olsun səhərə;
And olsun səhərə!
وَٱلضُّحَىٰ ١
And olsun səhərə;
And olsun səhərə!
وَٱلَّيْلِ إِذَا سَجَىٰ ٢
And olsun sakitləşməkdə olan (və ya: getdikcə zülməti artan) gecəyə ki,
And olsun sakitləşən gecəyə!
مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ ٣
(Sənə bir neçə gün vəhy nazil etməməklə) Rəbbin səni (ya Peyğəmbər!) nə tərk etdi, nə də sənə acığı tutdu.
Rəbbin nə səni tərk etmişdi, nə də sənə acığı tutmuşdu.
وَلَلْءَاخِرَةُ خَيْرٌ لَّكَ مِنَ ٱلْأُولَىٰ ٤
Şübhəsiz ki, axirət sənin üçün dünyadan daha xeyirlidir!
Həqiqətən, Axirət sənə dünya həyatından daha xeyirlidir.
وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَىٰٓ ٥
Həqiqətən, Rəbbin sənə (qiyamət günü ən uca şəfaət məqamı, Cənnətdə tükənməz ne’mətlər) bəxş edəcək və sən (Ondan) razı qalacaqsan!
Şübhəsiz ki, Rəbbin sənə nemət bəxş edəcək, sən də razı qalacaqsan.
أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًا فَـَٔاوَىٰ ٦
Məgər O səni yetim ikən tapıb sığınacaq vermədimi?!
Məgər O, səni yetim çağında qoruyub sığınacaq vermədimi?
وَوَجَدَكَ ضَآلًّا فَهَدَىٰ ٧
Sənin şaşqın (yaxud: uşaq vaxtı Məkkə vadisində azmış) vəziyyətdə tapıb yol göstərmədimi?!
Səni çaşqın olduğun halda doğru yola yönəltmədimi?
وَوَجَدَكَ عَآئِلًا فَأَغْنَىٰ ٨
Səni yoxsul ikən tapıb dövlətli etmədimi?!
Kasıb olduğun zaman səni varlandırmadımı?
فَأَمَّا ٱلْيَتِيمَ فَلَا تَقْهَرْ ٩
Elə isə yetimə zülm etmə!
Elə isə yetimə xor baxma!
وَأَمَّا ٱلسَّآئِلَ فَلَا تَنْهَرْ ١٠
Dilənçini də (qapıdan) qovma!
Səndən kömək diləyəni qovma!
وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ ١١
Və (həmişə) Rəbbinin sənə olan ne’mətindən söhbət aç!
Və Rəbbinin nemətindən danış.