إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنشَقَّتْ ١
Вақтики, осмон ёрилса.
1. Осмон ёрилган вақт;
إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنشَقَّتْ ١
Вақтики, осмон ёрилса.
1. Осмон ёрилган вақт;
وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ ٢
Ва у (осмон) ўз Роббисига қулоқ осди ва шундоқ бўлиши керак эди.
2. Ва у Парвардигори(нинг ёрилиш тўғрисидаги амри)га қулоқ тутган — (мана шу амрга) лойиқ топилган вақтда;
وَإِذَا ٱلْأَرْضُ مُدَّتْ ٣
Ва, вақтики, ер чўзилса.
3. Ер ёйилган (теп-текис бўлган) вақт;
وَأَلْقَتْ مَا فِيهَا وَتَخَلَّتْ ٤
Ва ўз ичидаги нарсаларни отиб чиқариб, холи қолса.
4. Ва ўз ичидаги (жасадларни устига) чиқариб ташлаб, бўшаниб олган вақт;
وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ ٥
Ва у (ер) ўз Роббисига қулоқ осди ва шундоқ бўлиши керак эди.
5. Ва у Парвардигори(нинг ёйилиб, теп-текис бўлиш тўғрисидаги амри)га қулоқ тутган — (мана шу амрга) лойиқ топилган вақтда (ана ўша Қиёмат Кунида ҳар бир инсон ўзи қилиб ўтган амалларига рўбарў бўлур)!
يَٰٓأَيُّهَا ٱلْإِنسَٰنُ إِنَّكَ كَادِحٌ إِلَىٰ رَبِّكَ كَدْحًا فَمُلَٰقِيهِ ٦
Эй инсон! Албатта сен Роббингга йўлиққунингча, ҳаракату уринишда бўларсан ва охири унга йўлиқарсан.
6. Эй инсон, албатта сен меҳнат-машаққат чекиб Парвардигорингга (яъни, Унинг мукофот ёки жазосига) боргувчисан, бас, (бу ҳаёти дунёдан ўтганингдан сўнг) У зотга йўлиққувчисан.
فَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ ٧
Аммо кимнинг китоби ўнг тарафдан берилса.
7. Ана энди кимнинг номаи аъмоли ўнг томонидан берилса.
فَسَوْفَ يُحَاسَبُ حِسَابًا يَسِيرًا ٨
Тезда, осонгина ҳисоб қилинар.
8. Бас, у осон ҳисоб билан ҳисоб-китоб қилинажак,
وَيَنقَلِبُ إِلَىٰٓ أَهْلِهِۦ مَسْرُورًا ٩
Ва аҳли ҳузурига хурсанд ҳолда қайтиб борар.
9. Ва ўз(ининг жаннатдаги) аҳли-оиласига шоду хуррам ҳолда қайтажак.
وَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَٰبَهُۥ وَرَآءَ ظَهْرِهِۦ ١٠
Ва, аммо, кимнинг китоби орқа тарафдан берилса.
10. Энди кимнинг номаи аъмоли орқа томонидан берилса,
فَسَوْفَ يَدْعُوا۟ ثُبُورًا ١١
У тезда ўзига ҳалокатни чақирар.
11. Бас, у ўлимини чақириб қолажак.
وَيَصْلَىٰ سَعِيرًا ١٢
Ва қизиб турган дўзахга кирар.
12. Ва дўзахга киражак!
إِنَّهُۥ كَانَ فِىٓ أَهْلِهِۦ مَسْرُورًا ١٣
Чунки, у(бу дунёда) ўз аҳли билан хурсанд бўлиб ўтган эди.
13. Дарвоқеъ, у (ҳаёти-дунёдалик пайтида) аҳли оиласида (ўз куфру исёни билан) шоду хуррам эди.
إِنَّهُۥ ظَنَّ أَن لَّن يَحُورَ ١٤
Чунки, у ҳеч қачон орқага қайтмасликни ўйлаган эди.
14. Албатта у ўзининг ҳеч қачон (Парвардигори ҳузурига) қайтмаслигига ишонар эди.
بَلَىٰٓ إِنَّ رَبَّهُۥ كَانَ بِهِۦ بَصِيرًا ١٥
Ҳа! Албатта, Роббиси уни доим кўриб турувчи эди.
15. Йўқ, Парвардигори уни шубҳасиз кўриб тургувчи эди.
فَلَآ أُقْسِمُ بِٱلشَّفَقِ ١٦
Шафақ билан қасамки.
16. Бас, Мен (қуёш ботаётган пайтда бутун уфқни қоплаб оладиган) шафаққа қасам;
وَٱلَّيْلِ وَمَا وَسَقَ ١٧
Кечаси ва у ўраб олган нарсалар билан қасамки.
17. Кеча ва у қамраб олган (барча) нарсага қасам;
وَٱلْقَمَرِ إِذَا ٱتَّسَقَ ١٨
Ва тўлин ой билан қасамки.
18. Ҳамда тўла бўлган вақтидаги ойга (яъни, тўлин ойга) қасам ичурманки,
لَتَرْكَبُنَّ طَبَقًا عَن طَبَقٍ ١٩
Албатта, сизлар табақама-табақа минасизлар.
19. Албатта сизлар (эй инсонлар), табақадан табақага минурсизлар (яъни, бир ҳолдан иккинчи ҳолга кўчиб турурсизлар).
فَمَا لَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ ٢٠
Нима бўлган уларга, иймон келтирмаслар?!
20. Бас, нега улар иймон келтирмайдилар?!
وَإِذَا قُرِئَ عَلَيْهِمُ ٱلْقُرْءَانُ لَا يَسْجُدُونَ ۩ ٢١ ۩
Ва агар уларга Қуръон ўқилса, сажда қилмаслар?!
21. Уларга Қуръон қироат қилинган вақтида эса (унга иймон келтиришиб, Яратганга) сажда қилмайдилар?!
بَلِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ يُكَذِّبُونَ ٢٢
Балки кофирлар ёлғонга чиқарарлар.
22. Йўқ, улар (Қуръонни ҳам, Қиёмат Куни қайта тирилишни ҳам) ёлғон дерлар!
وَٱللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا يُوعُونَ ٢٣
Улар қалбларида нимани сақлаётганларини Аллоҳнинг Ўзи билар.
23. Аллоҳ эса улар ичларига солиб яшираётган нарсаларини (яъни, куфрларини, иймонсизликларини) жуда яхши билгувчидир!
فَبَشِّرْهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٍ ٢٤
Уларга аламли азобнинг «башоратини» бер.
24. Бас, (эй Муҳаммад алайҳис-салоту вас-салом), сиз уларга аламли азоб «хушхабари»ни беринг!
إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ لَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍۭ ٢٥
Магар иймон келтирганларга ва яхши амаллар қилганларга, уларга миннатсиз, узлуксиз ажрлар бордир.
25. Фақатгина иймон келтирган ва яхши амаллар қилган зотлар учун битмас-туганмас ажр-мукофот бордир.