وَٱلْعَٰدِيَٰتِ ضَبْحًا ١
And olsun (cihad zamanı) tövşüyə-tövşüyə qaçan atlara;
And olsun tövşüyə-tövşüyə çapanlara!
وَٱلْعَٰدِيَٰتِ ضَبْحًا ١
And olsun (cihad zamanı) tövşüyə-tövşüyə qaçan atlara;
And olsun tövşüyə-tövşüyə çapanlara!
فَٱلْمُورِيَٰتِ قَدْحًا ٢
And olsun (dırnaqları ilə daşdan) qığılcım qoparan atlara;
And olsun dırnaqları ilə qığılcım çıxaranlara!
فَٱلْمُغِيرَٰتِ صُبْحًا ٣
And olsun sübh çağı hücum edən atlara;
And olsun sübh çağı həmlə edənlərə ki,
فَأَثَرْنَ بِهِۦ نَقْعًا ٤
And olsun o vaxt (və ya: o yerdə) toz-duman qopardan atlara;
hücuma keçib tozanaq qaldıraraq
فَوَسَطْنَ بِهِۦ جَمْعًا ٥
Sonra da onunla (tozanaqla) dəstəyə (düşmən dəstəsinə) təpinən atlara ki,
qoşunun içərisinə soxulurlar.
إِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ لِرَبِّهِۦ لَكَنُودٌ ٦
İnsan öz Rəbbinə qarşı çox nankordur.
Həqiqətən, insan Rəbbinə qarşı yaman nankordur.
وَإِنَّهُۥ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٌ ٧
Və o özü də buna şahiddir.
Özü də bunun şahididir.
وَإِنَّهُۥ لِحُبِّ ٱلْخَيْرِ لَشَدِيدٌ ٨
Həqiqətən, insan var-dövlətə çox hərisdir!
Həqiqətən, o, var-dövlətə çox hərisdir.
۞ أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِى ٱلْقُبُورِ ٩
Məgər o bilmirmi ki, qəbirlərdə olanlar (dirilib) çıxardılacağı;
Məgər o bilmir ki, qəbirlərdə olanlar çıxardılacağı
وَحُصِّلَ مَا فِى ٱلصُّدُورِ ١٠
Ürəklərdə olanlar faş ediləcəyi zaman
və kökslərdə olanlar aşkar ediləcəyi zaman –
إِنَّ رَبَّهُم بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَّخَبِيرٌۢ ١١
Həmin gün Rəbbi onları (özlərinin bütün əməllərindən) xəbərdar edəcəkdir (cəzalarını verəcəkdir)!
məhz o gün Rəbbi onlardan xəbərdar olacaqdır?